You are here
Home > தொடர்கள் > இருதய நோய் அன்றும், இன்றும்

இருதய நோய் அன்றும், இன்றும்

“வீடுகள் பாதுகாப்பாக இல்​லை. நாங்கள் எங்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பிப் ​போக அனுமதிக்க ​வேண்டும்.” – இப்படி ஒரு​ கோரிக்​கை​யோடு சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அ​வர்க​ளை அணுகினார்கள். எதிரிகள் மதீனா​வை ஆக்கிரமிப்பதற்காக வந்து ​கொண்டிருந்த சமயத்தில்தான் இந்தக் ​கோரிக்​கை வந்தது.

மதீனா​வைச் சுற்றிலும் குழி​யைத் ​​தோண்டி முஸ்லிம்கள் காவல் நின்றார்கள். குழிக்கு அந்தப் பக்கம் எதிரிக​ள் ப​டை​யெடுத்து வந்து ​கொண்டிருந்தார்கள். முஸ்லிம்களுடன் ​போரிடுவதற்கு சவால் விடுத்தார்கள். இதற்கி​டையில்தான் சிலருக்கு தங்கள் வீடுகளுக்குப் ​போக ​வேண்டும் என்று ​தோன்றியது.

அகழின் அகலம் கு​றைந்த பகுதியில் குழி​​யைத் தாண்டி உள்​ளே வருவதற்கு எதிரிகள் முயற்சி​ செய்யாமலில்​லை. கடு​மையாகத் தாக்கி முஸ்லிம்கள் அத​னைத் தடுத்தார்கள். அச்சம் நி​றைந்த அந்தச் சூழ்நி​லை​யை முஸ்லிம்கள் எப்படி எதிர்​கொண்டார்கள் என்ப​தை திருக்குர்ஆன் இப்படி சிலாகித்துக் கூறுகிறது:

அன்றியும், முஃமின்கள் எதிரிகளின் கூட்டுப் படைகளைக் கண்டபோது, “இதுதான் அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் எங்களுக்கு வாக்களித்தது; அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உண்மையே உரைத்தார்கள்” என்று கூறினார்கள். இன்னும் அது அவர்களுடைய ஈமானையும், (இறைவனுக்கு) முற்றிலும் வழிபடுவதையும் அதிகப்படுத்தாமல் இல்லை. (திருக்குர்ஆன் 33:22)

இப்படி எதிரிகளின் தாக்குதல் முயற்சிகளும், ஆக்கிரமிப்புகளும் நிகழும் என்று அண்ணலார் முன்பே கூறியிருந்தார்கள். ஆனால் அதன் அறுதி பலன் நன்மையாக மட்டுமே இருக்கும்.

ஒன்று வெற்றி. அல்லது தோல்வி. இதனை வேறு விதமாக சொல்ல வேண்டுமென்றால், ஒன்று எதிரிகளின் அழிவும், யுத்தத்தில் வெற்றியும். அல்லது ரத்த சாட்சியமும், ஈடிணையில்லாத பிரதிபலன்களும். ஆதலால், இறை நம்பிக்கையாளர்கள் ஏன் தயங்கி நிற்க வேண்டும்?

முழு மனதோடு இல்லாமல் சூழ்நிலையின் ஓட்டத்தில் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக வந்தவர்களும், முஸ்லிம்களுக்கிடையில் இருந்தனர். இறைநம்பிக்கையில் மட்டுமல்லாது சமூக விவகாரங்களிலும் அவர்கள் பின்தங்கியே இருந்தனர். நமக்குள்ளே பாதுகாப்பு வேண்டும் என்று முரண்டு பிடித்துக்கொண்டு பொது கடமையிலிருந்து அவர்கள் விலகியிருந்தார்கள்.

அவர்கள் இந்த வாய்ப்பை நன்கு பயன்படுத்தி முஸ்லிம்களை தகர்க்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார்கள்.  நன்மை என்று வாக்கு செய்து முஹம்மது நம்மை ஏமாற்றி விட்டார் என்று மக்களிடம் அவர்கள் பிரச்சாரம் செய்தார்கள். அல்லாஹ்வுடையவும், அவனுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களுடையவும் வாக்குகள் வெறும் பதர்களாகிப் போய்விட்டதல்லவா என்று அவர்கள் ஏகடியம் பேசினார்கள். அவர்களை விசுவாசித்தால் அது சர்வ நாசத்திற்கே இட்டுச் செல்லும் என்று போலி எச்சரிக்கை செய்தார்கள். எதிரிகளைப் பற்றிப் பூதாகரப் படுத்திப் பேசி பீதியை பரப்பினார்கள்.

மேலும் (அச்சமயம் நயவஞ்சகர்கள்) முனாஃபிக்குகளும், எவர்களின் இருதயங்களில் நோயிருந்ததோ அவர்களும், “அல்லாஹ்வும், அவனுடைய தூதரும் நமக்கு ஏமாற்றத்தைத் தவிர (வேறு) எதையும் வாக்களிக்கவில்லை” என்று கூறிய சமயத்தையும் நினைவு கூருங்கள். மேலும், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தார் (மதீனாவாசிகளை நோக்கி) “யஸ்ரிப் வாசிகளே! (பகைவர்களை எதிர்த்து) உங்களால் உறுதியாக நிற்க முடியாது, ஆதலால் நீங்கள் திரும்பிச் சென்று விடுங்கள்” என்று கூறியபோது, அவர்களில் (மற்றும்) ஒரு பிரிவினர்: “நிச்சயமாக எங்களுடைய வீடுகள் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் இருக்கின்றன” என்று – அவை பாதுகாப்பற்றதாக இல்லாத நிலையிலும் – கூறி, (போர்க்களத்திலிருந்து சென்றுவிட) நபியிடம் அனுமதி கோரினார்கள். இவர்கள் (போர்க்களத்திலிருந்து தப்பி) ஓடுவதைத் தவிர (வேறெதையும்) நாடவில்லை. (திருக்குர்ஆன் 33 : 12,13)

நோயுள்ள அவர்களின் மனங்களில் எதிரிகள் புகுந்தார்கள். அவர்களின் சிந்தனைகளை ஆட்கொண்டார்கள். மதீனாவை எதிரிகள் சூழ்ந்தபொழுது அவர்களின் சிந்தனை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை திருக்குர்ஆன் இவ்வாறு படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது:

“அதன் (மதீனாவின்) பல பாகங்களிலிருந்தும் அவர்கள் மீது எதிரிகளின் படைகள் புகுத்தப்பட்டு, குழப்பம் செய்யும்படி அவர்களிடம் கேட்கப் பட்டிருக்குமானால், நிச்சயமாக அவர்கள் (அதை ஏற்று அவ்வாறே) செய்து இருப்பார்கள்; அதை (குழப்பத்தை) சிறிது நேரமே தவிர தாமதப்படுத்த மாட்டார்கள்.” (திருக்குர்ஆன் 33:14)

அல்லாஹ்வின் அருளால் முஸ்லிம்களை ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் எதிரிகள் அந்தப் போரில் புறம் காட்டி ஓடினார்கள். அதன் பிறகும் இந்த நோயுள்ளவர்கள் அடங்கியிருக்கவில்லை.

“முஹம்மதும், அவருடைய சகாக்களும் நாட்டுக்கே ஆபத்தானவர்கள், அவர்களால்தான் மக்கள் நம்மை ஆக்கிரமிக்கிறார்கள், எதிரிகள் இனியும் வருவார்கள், நஷ்டங்கள் இனியும் ஏற்ப்படும்” – இவ்வாறு அல்லாஹ்வின் தூதருக்கெதிராக கூர்மையான நாக்குகள் கூசாமல் பொதுமக்களிடம் வசை பாடிக்கொண்டிருந்தன.

இதே மாதிரியான பேச்சுகளை நாம் இப்பொழுதும் கேட்கலாம். அந்த நோயுள்ள மனிதர்கள் இப்பொழுதும் நம்மிடம் உலவிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

Leave a Reply

Top