You are here
Home > கட்டுரைகள் > அண்ணலாரின் அடுத்த வாரிசு

அண்ணலாரின் அடுத்த வாரிசு

நோய் கடுமையாகப் பாதித்த சமயம். மிகுந்த சிரமங்கள் இருந்தும் இறைத்தூதர் முஹம்மத்(ஸல்…) அவர்களே தொழுகைகளை நடத்தி வந்தார்கள். இனிமேல் முடியவே முடியாது என்று அண்ணலாருக்கு ஒரு நாள் தோன்றியது. அதிகாலைத் தொழுகையை அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்களை நடத்தச் சொல்லலாம் என்று அண்ணலாருக்குத் தோன்றியது. அன்னை ஆயிஷாவிடம் (ரலி…) அண்ணலார் இதுகுறித்துக் கூறினார்கள்.

இறைத்தூதரைக் காணாவிட்டால் மக்கள் சந்தேகப்படுவார்களே என்றெண்ணியவாறு அண்ணலாரைப் பார்த்தார் அன்னை ஆயிஷா (ரலி). தன் தந்தை அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்களைப் பற்றி பிறரை விட ஆயிஷா (ரலி…) நன்கு அறிந்தவர்.

ஆயிஷா (ரலி…) அவர்கள் கூறினார்: “என் தந்தை இளகிய மனம் படைத்தவர். குர்ஆன் ஓதும்பொழுது அவர் அழ ஆரம்பித்து விடுவார்.”

அண்ணலார் விடவில்லை. “அபூபக்கர் தொழுகையை நடத்தட்டும்” என்று மீண்டும் கூறினார்கள். ஆயிஷா (ரலி…) மீண்டும் தன் தந்தையைப் பற்றிச் சொன்னார். ஆனால் அண்ணலார் சம்மதிக்கவில்லை.

தன் தந்தையின் தகுதியில் சந்தேகப்பட்டு ஆயிஷா (ரலி…) இதனைச் சொல்லவில்லை. குறையோ, கறையோ படியாத கண்மணி அவர். அண்ணலாரின் ஆதி அன்பர். கஷ்டமான நேரங்களில் அண்ணலாருடன் தோளோடு தோள் நின்ற தோழர். ஆனால் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கக் கூடிய சக்தி தன் தந்தைக்கு இல்லை என்று ஆயிஷா (ரலி…) எண்ணினார். ஆனால் பிற்பாடு தான் எண்ணியது எவ்வளவு தவறு என்று அவர் எண்ண வேண்டி வந்தது.

தொழுகைக்கு மட்டுமல்ல, அண்ணலாரின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஒட்டுமொத்த முஸ்லிம்களுக்கும் தலைமை தாங்கினார் அவர். கௌரவத் தோற்றம் இல்லை. கம்பீரக் குரல் இல்லை. ஆனாலும் அவர் ஆட்சிப் பொறுப்பை அழகுற அலங்கரித்தார்.

இறைத்தூதரின் இறப்போடு இஸ்லாம் இறுதிக் கட்டத்தை எட்டி விட்டது என்று சிலர் எண்ணத் தொடங்கினர். இறைத்தூதரே மறைந்து விட்டார்கள். இனியென்ன மார்க்கம்? இனி எதற்கு ஜக்காத்? அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் அதனை உறுதியோடு எதிர் கொண்டார். கடுமையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார்.

இறைத்தூதர் (ஸல்…) அவர்கள் ஒரு தொடக்கம்தான். உத்தம நபியவர்கள் தொடங்கிவைத்த உன்னத இலட்சியத்தை முழுமைப்படுத்துவதற்கு நாம்தான் பாடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை அவர் அனைவர் உள்ளங்களிலும் ஆழப் பதித்தார். அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் எடுத்த உறுதியான நிலைப்பாடுகள் இந்தக் கடமையுணர்வை அனைவருக்கும் கொண்டு சேர்த்தது.

ரோமுக்கெதிராக ஒரு யுத்தப் படையை அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் அனுப்பியது இதற்கொரு உதாரணம். இறைத்தூதர் (ஸல்…) அவர்கள் உஸாமா (ரலி…) தலைமையில் ஒரு படையை ஷாம் தேசத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். மதீனாவின் எல்லையை அந்தப் படை கடக்கும் முன்பு அண்ணலார் மரணமெய்தினார்கள். அந்தப் படையை எந்த நோக்கத்திற்காக அண்ணலார் அனுப்பினார்களோ அது நிறைவேற வேண்டும் என்று அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் உறுதியோடு இருந்தார்.

அண்ணலார் மறைந்த நெருக்கடியான வேளையில் வெளியே ஒரு படையை அனுப்ப வேண்டுமா என்ற எண்ணம் அனைவருள்ளும் எழுந்தது. இந்த நேரத்தில் பலம் பொருந்திய எதிரியை எதிர் கொள்வது அவ்வளவு புத்திசாலித்தனமல்ல என்று பலருக்கும் இயல்பாகத் தோன்றியது. மதீனாவின் உள்பாதுகாப்பிற்காக படை மதீனாவில் இருப்பதுதான் நல்லது என்று அவர்கள் எண்ணினர்.

அண்ணலாரின் காலகட்டம், அண்ணலார் அல்லாத காலகட்டம் என்று மக்கள் பிரித்துப் பார்ப்பது எவ்வளவு தவறானது என்று அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் தெளிவாக உணர்ந்திருந்தார். அவர்களுக்குத் துளிகூட சந்தேகம் இல்லை. இறைத்தூதர் (ஸல்…) அவர்கள் காட்டித் தந்த வழியில் எந்தக் குழப்பமும் இல்லை. இருள் இல்லை. படையை அவர் அனுப்பி வைத்தார். இஸ்லாத்தை அதன் பாதையில் உறுதிப்படுத்திய நிகழ்வு அது. இறைத்தூதர் (ஸல்…) அவர்கள் தொடங்கி வைத்த இலட்சியம் முழுமைப்படுவதற்குக் காரணமான நடவடிக்கை அது.

அண்ணலார் அமர்ந்த மிம்பர் படியில் அவர்களின் அடுத்த வாரிசாக அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் அடியெடுத்து வைத்த சம்பவம் சரித்திரத்தில் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்தது.

ஏனெனில் அவ்வப்பொழுது வந்துகொண்டிருந்த இறைத்தூது நின்று விட்டது. இதயத்தில் பதிந்த இறைமறை வாக்கியங்கள்தான் இனி வழிகாட்டி. அத்தோடு அண்ணலாரின் அழகிய வழிமுறை.

நடுங்கிக்கொண்டே அபூபக்கர் (ரலி…) அவர்கள் அந்தப் புனித மிம்பரை நெருங்கினார். இரண்டு படிகளே ஏறினார். முழு படிகளும் ஏறுவதற்கு எண்ணமில்லை. அண்ணலார் அமர்ந்த அந்தப் புனித இடத்தில் அமரவும் அபூபக்கருக்கு துணிவில்லை. இறையில்லம் முழுவதும் மக்கள் நிரம்பி வழிந்தனர் – புதிய தலைவரின் வார்த்தைகளைக் கேட்பதற்கு. முதல் கலீஃபா பேச ஆரம்பித்தார்:

“நீங்கள் என்னை தலைவராகத் தர்ந்தெடுத்திருக்கிறீர்கள். நான் உங்களை விடப் பெரியவனில்லை. நல்லது செய்வதற்கு நீங்கள் எனக்கு உதவி புரிய வேண்டும். நான் தவறிழைத்தால் என்னை நீங்கள்திருத்த வேண்டும். நினைவில் வையுங்கள். உங்களில் பலவீனமானவன் என் முன்னே பலமானவன். அவனுக்குரிய உரிமையை நான் யாரிடத்திலிருந்தும் பறித்துக் கொடுப்பேன். உங்களில் பலமானவன் என் முன்னே பலவீனமானவன். அவனிடமிருந்து நான் உரிமைகளைப் பிடித்தெடுப்பேன். அல்லாஹ்வையும், அவனுடைய தூதரையும் நான் பின்பற்றும் காலம் வரை என்னை நீங்கள் பின்பற்ற வேண்டும். நான் அவர்களை விட்டு விட்டால் என்னைப் பின்பற்றுவது உங்களுக்குக் கடமையில்லை.”

வரலாற்றில் வைர வரிகளாகப் பதிந்து விட்ட இந்த வார்த்தைகளை இப்போதைய முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்கள் ஒரு முறையாவது படித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

Leave a Reply

Top